Bugün 23 Nisan Çocuk bayramı.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramını kutladık.

Birkaç gündür soğuk ve yağışlı bir gün yaşadık, 23 Nisan sabahı hava sisli idi, metroloji bulutlu ve kısmen yağışlı gibi gösteriyordu, sabah saatler ilerledikçe Güneş ufuktan doğmaya başladı, bayram töreni başladığında pırıl pırıl hava vardı.

Güne güzel başladık, 23 Nisan neşe doluyor insan sözünü hatırladık, minik minik çocuklar, cıvıl cıvıl çocuklar rengarenk giyinmişler, yüzleri gülüyor.

Güzel bir gündü, güzel başladı, resmi program başlamadan önce çocukların halı sahada yerlere yatıp yuvarlanmalarını görünce çocukluğun ne kadar değerli bir zaman olduğunu anlamak mümkün.

Eskiye özlem neden duyulur bilmem ama, geçmişte yapılan bayramlar daha samimi ve içten idi, son yıllarda yapılan bayramlar biraz donuk, biraz suskun sanırım yıllar içinde havaların soğuk ve yağışlı oluşu bayramlarda çocukları kuşlar gibi cıvıl cıvıl yapmıyor, ama bu gün sanki özel bir gün idi, rengarenk folklor kıyafetli çocuklar, sağa sola koşan çocuklar bayramın neşesi idi.

Bu bayram şehir stadına daha çok velilerin gelişi dikkatimiz çekti, pek çok veli arkadaşımızla konuştuğumda; “hayrola bayrama gelmişsin” dediğimde, “çocukları getirdim” dediler veya “torun getirdim programı varmış onun için geldim” diyenlerin sayısının çok olduğunu görünce  şunu düşündüm, “bundan sonra çok çocuğa bayramda yer vermek gerekir, çocukların sayesinde bayramlar dolmaya başlıyor, çocuklara değer verilmediğin de bayramlar neşesiz oluyor” diye düşündüm.

Güzel bir gündü her şey cıvıl cıvıldı, stat dışına çıktım tezgahlar eskisi kadar yoktu ama çocukların ilgisini çeken dondurma, tezgahı ve bazı yiyeceklerin satıldığı tezgahlar kurulmuştu, birkaç kare resim çektim, bir kısmını paylaştım.

Programlarda bir yerde oturmayı sevmiyorum, yapılan etkinliği veya çalışmaları daha yakından görmek için mutlaka alanı gözlemek ve doğru ve yanlışları anlamak istiyorum, ya geçmişle bugünü kıyaslamak için böyle bir düşünce içindeyim veya yapılan işin güzelliğini yansıtmak istiyorum.

Hava güzel çocuklar tam bir bayram havasında programlar sunulmaya başlandı, çocukların neşesine velilerde kapılmış herkes mutlu e huzurlu bir şekilde yapılan programa kitlenmişlerdi.

Bugün doya doya 23 Nisan bayramını yaşamak istedim.

Ne demiştik; “bugün 23 Nisan neşe doluyor insan” bu slogan çok hoşuma gidiyor, her fırsatta söylemek istiyorum, hava güzel şartlar uygun, birde şehir stadında insanların oturacağı tribünler yeterli olsa sanırım bayramlar daha neşeli ve coşkulu geçecek.

Bayramda çocuklarla birlikte anne ve babaların mutluluğunu görmek, uzun siyasi tartışmaların dışına çıkıp, bayramı bayram gibi yaşamak güzle olsa gerek.

Bayramın tadını çıkartalım derken bir telefon geldi, telefona cevap verdik, telefon görüşmesinden sonra stattan ayrılmak zorunda kaldım, güzel güne, güzel bir bayramı izlemek varken şartlardan dolayı biraz erken ayrılmak zorunda kaldık.

Her insan, her yaşı ilerleyen insan sanırım çocuk yaşta yaşadığı bayramları yine çocuksu şekilde yaşamak istiyor.

Dün ile bugünü kıyaslamak, dün olmayan imkanların bugün varlığı insanları mutlu ediyor, ancak yeni imanlara kavuşurken, geçmiş değerlerin de kaybolmaması gerekiyor.

23 Nisan programlarının hazırlanması uzun bir zaman aldığını gördük, günlerdir çocuklar programlara hazırlandılar, unutulmaya yüz tutmuş oyunların yeniden oynanması için okullarda çalışmalar başlatıldı, unutulmaya yüz tutan oyunların yeniden hayat bulması için okullar öğrencilerine oyunları oynatıp yarışmalar düzenlediğini gördük.

Unutulmaya yüz tutmuş ve unutulmaması için en güzle çalışma ilk okul çocuklarının bu oyunları oynaması ve öğretilmesi gelecek için önemli.

Geçen gün TV de koca koca insanlar Bilye oyunu oynadıklarını gördük, koca koca insanlar Bilye oynama yarışları yaparken, çocuklar neden var olan ve hem beyinleri, hem de vücutların gelişmesine neden olan oyunları bilmek ve öğrenmek güzel.

Bu güzel günü şiirle noktalayalım.

 

23 Nisan

 

Bugün sen de bayrağım,

Daha şanlı dalgalan.

Bugün büyük bayramım

Bugün 23 Nisan.

Bugün başta talihim

Ve milletim uyandı

Ankara’nın bağrında

Bir sönmez ateş yandı.

Aydınlattı yurdumu

Dağıldı alev alev

Bugün kalktı ayağa

Uyuklayan koca dev.

Bugün bana Ata’mdan

En büyük bir armağan.

Bugün büyük bayramım

Bugün 23 Nisan… İ.Hakkı TALAS

Bu güzel güne bu güzel  şiiri yazan Hakkı Talas beyin şiiri ile nokta koymuş olalım.

Not: 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı programı gerçekleşmesi gereken saatten önce bitirilmesi istenmiş, yukarıda ifade etmiştim, programdan erken ayrılmak zorunda kaldım, programı tam takip edemediğim için yaşanan süreci de tam öğrenemedim, güne nasıl başladığımızı ve bayram coşkusunu yazdım, bayram hoş olmayan bir şekilde son bulması üzücü, konuyu muhataplarına soracağım ve gereken şekilde halkın doğru bilgi sahibi olmasına çalışacağım.

Ortaya bir ateş topu düştü, bunu söndürmek için ben taraf olmayacağım, ama gerçekleri de yazacağız.

Güzel günlere, neşeli bayramlara.

Günün Sözü: BUGÜN 23 NİSAN NEŞE DOLUYOR İNSAN